• Tosun Paşa (1976)
• Sultan (1978)
• Erkek Güzeli Sefil Bilo (1979)
• Banker Bilo (1979)
• Davaro (1981)
• Hababam Sınıfı Güle Güle (1981)
• Çiçek Abbas (1981)
• İffet (1982)
• Aşk Kadını (1983)
• Şekerpare (1983)
• Fahriye Abla (1984)
• Züğürt Ağa (1985)
• Muhsin Bey (1986)
• Aşk Filmlerinin Unutulmaz Yönetmeni (1990)
• Gölge Oyunu (1993)
• Eşkıya (1996)
• Gönül Yarası (2005)
• Kabadayı (2007)

Bunlar Yavuz Turgul’un ustalığı ve kalitesiyle hafızamıza kazıdığı harika filmleri. Bu seriye yeni eklenen malum filmi izlemeye gittim. İşin içinde usta oyuncular olunca kaliteli bir yapım çıkmış ortaya. İlk haftasında 659.938 kişi tarafından izlenmiş durumda. Karakterler, diyaloglar ve akıcılık yönünden film oldukça başarılı. Bunları tartışacak değilim. Yalnız takıldığım nokta yazının ilk paragrafında da değindiğim üzere senaryonun can alıcı noktasının bir türlü gizlenememesi ve daha ilk görünmede “ben buradayım” der gibi bangır bangır bağırması. Bu kadar kolay çözülmemeli olay. Seyirciyi biraz düşünmeye sevketmeli, meraklandırmalı ve gelgitler yaşatmalı . Önünüzde bu işi başarmış örnekler var. Onları inceleyin. Ya da örneğin polisiye roman konusunda ustalar var, Ahmet Ümit gibi. Onlara danışın.

Olay çabuk ve kolay çözülse de başarılı bir eser çıkmış ortaya. İzlemenizi tavsiye ederim…

Bu sert girişten sonra gelelim meselemize. Mahzun Kırmızıgül yönetmen midir? Diğer filmlerine ek olarak bu filmi izledikten sonra gönül rahatlığıyla diyebilirim ki “evet, çoğu balon yönetmenden daha yönetmendir”. Kabul görsün ya da görmesin adamın bir dünya görüşü, meselelere karşı bir duruşu var ve bunu açık yüreklilikle çektiği filmlere aktarıyor. Sosyal meselelere çekinmeden derinlemesine çözümlemeler yapıyor. Sorguluyor, mesaj veriyor,…

Film için paraya kıyıldığı belli. Amerika, İstanbul, Bitlis… Aksiyon sahneleri, Yabancı oyuncular, Kaliteli çekimler,….

Senaryo;  Kırmızıgül’ün tarzı mevcut durumu farklı gözlerden göstermek ve mesaj vermek olarak düşünüldüğünde fena değil ama her zaman daha iyisi vardır. Tabi burada şunu da unutmamak gerek; Ülkemizde kaç tane sağlam film senaryosu yazabilecek senarist var ki ? ( istikrarlı giden bir Yavuz Turgul ya diğerleri? ). Senaryo yazmak bile ustalık gerektirirken bir de içini mesajlarla doldurmaya çalışmak filmin ayağına pranga olmuş. Çiçeği burnunda yönetmenimiz bu prangalardan hiç rahatsız değil çünkü bu kendi seçimi.

Oyunculuk ; Haluk Bilginer mükemmel. Sadece onun performansı için bile izlemeye değer. “Mahzun filmlerde oynamasın sadece yönetsin” fikri bana oldukça mantıklı geliyor. “Yabancı oyuncular gerekli mi?” sorusu irdelenmeli. Burada şu mantıkla yaklaşıyorum; sinema bir show dünyası, eğer insanların filmlerinizi izlemesini istiyorsanız onlara tanıdık yüzler sunmalısınız. Filminizin yurtdışında izlenmesini istiyorsanız bu seyirci kitlesi için de aşina simalar filmin içinde yer almalıdır ( kendi memleketinizde böyle uluslararası oyuncular varsa onlarla yoksa yurtdışından oyuncu takviyesi ile ). Filmde yer alan yabancı oyuncular tanınmış yüzler ama bahsi geçen seyirciyi çekebilecek potansiyelleri var mı ? tartışılır. Oyunculuk gücünün sergilenmesi için biraz da senaryonun karakterleri derinlemesine irdelemesi gerekir. Yani oyuncuya çeşitli ruh hallerinin yaşatılacağı şanslar vermelisiniz ki oyunculuğunu seyirciye gösterebilsin. Bu noktada senaryo aceleye gelmiş bazı karakter tahlilleri tam yapılamamış diyebiliriz. Belki de karakter tahlilleri de mesaj kaygısı içinde erimiştir.

Polislerin yemin sahnesi, Ülkücülerin and içmesi, Camideki dervişlerin zikri gibi bazı sahneler için gereksiz diyenler var. Bence bunlar filme güzellik katmış ayrıca temelde verilmek istenen mesaja hizmet etmiş.

Bu yazı böyle uzar gider. Yazılacak çok şey var da bilgisayar başında fazla zaman yok. eğer vaktiniz varsa izlemeye değer bir film. Sinemada ya da televizyonda … kaçırmayın derim. Hem 4 haftada 3.050.517 kişi izlemiş. Umarım İzleyici sayısı 3.325.842′yi geçer de 2010 yılının da en çok izlenen filmi Recep İvedik olarak tarihe yazılmaz..

1. Söylemek istediği söz, vermek istediği mesaj açık ve net mi ?

2. Senaryo, kurgu, yönetmenlik, oyunculuk, konsept, hikaye ve müzikler toplandığında ortaya kaliteli bir kompozisyon çıkmış mı?

Giriş sahnesine (operasyon bölümü) emek verildiği, üzerine düşünüldüğü açık ve net görünüyor. Herhangi bir Hollywood filminden aşağı kalır bir yanım yok diyor bu sahneler. İnsan güzel ve akıcı bir film izleyeceği hissine kapılıyor. Ya sonra ? bütün o hisler zaman içinde kendini unutturuyor. Aylardır reklamı yapılan ve merakla beklediğiniz film yirmibeş dakika sonunda sıradan bir TV dizisine dönüyor. Ya senaryo aceleye gelmiş ya da çekimler diye geçiriyorsunuz içinizden.

Mesela, acaba oyuncu seçimini yapanlar, kilit rollerden biri olan avukat için tercih edilen oyuncu hakkında filmi izledikten sonra ne düşündüler. “Doğru bir karar vermişiz, fazlasıyla bu rolün üstünden geldi” hissi mi ağır bastı  yoksa “keşke daha başka birini deneseydik” mi dediler?

Hani bir söz vardır; “itibar sonadır” diye. PANA film senaristleri ne” MURO” ne de “Gladio” filmlerinde bunu dikkate almamışlar. Sıradan, basit sahnelerle son verilen iki film… Bir daha bu firmanın çekeceği herhangi bir filme gideceğimi pek sanmıyorum. DVD sini bekleyip evde izlemek en doğru tercih olacaktır. Fragmanda olup film içinde gösterilmeyen sahneler herhalde bir PANA film klasiği … Buna anlam veremiyorum. Madem sinemada göremeyeceğiz, o zaman bu sahnenin fragmanda ne işi var?

Sinema açısından değerlendirmem bu şekilde.. Tabi bir de işin politik tarafı var. Çeşitli komplo teorileri ve o dönemleri yakinen görmüş, olayların içinde bulunmuş insanların anlattıkları bir potada eritilerek yorumlanmış ve net olmasa da bu düşünceler izleyiciye sunulmuş. Karakterlerin çeşitli özelliklerinden kimleri işaret ettiği gayet anlaşılır.

Hani sahadan yenilgiyle ayrılan takımın futbolcularının klasik bir sözü vardır ya “önümüzdeki maçlara bakacağız” diye… Benim düşüncem de o şekilde; ” Artık önümüzdeki filmlere bakacağız… illa ki izlenmeye değer filmler de çekilecektir memleketimde” … ne dersiniz belki fragmanı Avrupa’da izlenme rekorları kıran “Dabbe 2″ bu filmlerden biridir…

Filmi izlemek için iki sebep var Denzel Washington ve Russel Crow. Gerisini soracak olursanız sıradan bir mafya filmi. Lucas’ın ( Denzel Washington) yükselişi, çöküşü ve bu ikisi arasında acımasızlığın, kanunsuzluğun yaşandığı sokakların tanıtımı. Açıkçası Kurtlar Vadisi Pusu’nun herhangi bir bölümü bile bu filmden daha iyidir. Asıl ilgi çeken nokta ise sahnelerde açıkça görülen mikrofonlar.  Böyle büyük bütçeli ve iyi oyuncuların yer aldığı bir filmde bu kadar bariz hatalar nasıl oluyor pek anlamıyorum.